เครื่องหมายแบ่งส่วนอาหม

ใช้แยกประโยคหนึ่งออกจากประโยคถัดไป

อักษรอาหมใช้เขียนภาษาไทอาหมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ชาวอาหมอาจนำอักษรนี้มายังรัฐอัสสัมจากเมาหลง ซึ่งอยู่ในมณฑลยูนนานของจีนในปัจจุบัน ข้อความอาหมที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือคือจารึกเสางูในรัชสมัยของกษัตริย์ซิว ฮุม เมียง (1497–1539) นอกจากนี้ยังมีจารึกอื่น ๆ เหรียญ แผ่นทองแดง และต้นฉบับบนเปลือกไม้ การใช้ภาษาอาหมในการพูดลดลงหลังปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ผู้ประกอบพิธีทางศาสนายังคงใช้ภาษานี้ในพิธีกรรมตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และการฟื้นฟูกำลังดำเนินอยู่ในปี 1920