อักษรเอในภาษาอเวสตะ

ใช้อแทนสระเสียงสั้นที่ถอดเป็น e ด้วยอักษรละติน

ภาษาอเวสตะเป็นภาษาของคัมภีร์อเวสตะ ซึ่งเป็นชุดบทสวดและข้อความพิธีกรรม อักษรนี้ปรากฏภายในคำภาษาอเวสตะ หากอยู่เดี่ยว ๆ ก็เป็นเพียงเครื่องหมายแทนสระ ไม่ใช่คำ

อักษรอเวสตะสร้างขึ้นในสมัยซาซาเนียน ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 หรือ 5 เพื่อบันทึกการสวดในพิธีกรรมให้แม่นยำกว่าการเขียนด้วยอักษรเปอร์เซียกลาง ก่อนจะมีระบบเขียนนี้ ภาษาอเวสตะถ่ายทอดด้วยปากเปล่า K 7a ซึ่งเป็นต้นฉบับภาษาอเวสตะที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่ มีอายุราวปี 1268

รูปอักษรนี้เกี่ยวข้องกับอักษรเปอร์เซียกลางอย่างไร?

รูปอักษรนี้ดัดแปลงจากรูปเขียนคำว่า “หนึ่ง” ในภาษาเปอร์เซียกลาง

อักษรอเวสตะตัดขอเล็ก ๆ ที่ต้นรูปเดิมออก อักษรอเวสตะสืบสายผ่านอักษรเปอร์เซียกลางไปถึงอักษรอราเมอิก ต่อมายังใช้เขียนภาษาปาเซนด์ ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของภาษาเปอร์เซียกลางด้วย ต้นฉบับภาษาอเวสตะสืบทอดอยู่ในประเพณีการคัดลอกต้นฉบับของอิหร่านและอินเดีย