อักษรจ้วงสำหรับคำว่า laj

Sawndip ใช้อักษรต่างรูปกันเขียนคำเดียวกันได้

ในสมัยราชวงศ์ถังและซ่งของจีน ผู้เขียนภาษาจ้วงนำอักษรจีนและส่วนประกอบของอักษรมาใช้เขียนภาษาของตนด้วย Sawndip พจนานุกรมอักษรจ้วงโบราณ (ฉบับร่าง) ที่ตีพิมพ์ในปี 1989 บันทึก 𬻊 เป็นรูปเขียนหนึ่งของ laj (“ข้างล่าง”) และยังมีรูปอื่นด้วย รูปเขียนแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูลและภูมิภาค

ระบบเขียนภาษาจ้วงอย่างเป็นทางการที่ใช้อักษรละตินเริ่มใช้ในช่วงทศวรรษ 1950 และปรับปรุงในช่วงทศวรรษ 1980 ภาษาจ้วงมาตรฐานเขียน laj ด้วยอักษรชุดนั้น ส่วน 𬻊 เป็นอักษร Sawndip ซึ่งใช้เขียนเพลง ข้อความพิธีกรรม จดหมาย และสัญญา