Sylaba hangul bbagg

To blok jednej koreańskiej sylaby; kontekst nadaje mu słowo.

Hangul to alfabet używany do zapisu koreańskiego; jego litery, zwane jamo, tworzą kwadratowe bloki sylab. Tutaj ᄈ jest spółgłoską początkową, ᅡ samogłoską, a ᆩ spółgłoską końcową. Sąsiednie sylaby i zdanie pokazują funkcję tej sylaby. Jeśli ktoś wyśle samo 빢, potraktuj je jako fragment i poproś o otaczające je słowo lub zdanie.

Hangul stworzono do zapisu mówionego języka koreańskiego; jego wczesne objaśnienia podkreślają różnicę między koreańskim a chińskim. Do zapisu koreańskiego używano też chińskich znaków, nazywanych po koreańsku hanja. Stworzenie alfabetu przypisuje się królowi Sejongowi, koreańskiemu władcy z XV wieku. Jego pierwotna nazwa, Hunminjeongeum („właściwe dźwięki, by pouczać lud”), pojawia się w kronice panowania Sejonga, Sejong Sillok, w 1443 roku. W 1446 roku ukazała się objaśniająca księga Hunminjeongeum Haeryebon. Nazwa Hangeul występuje w zapisach z początku lat 1910. i rozpowszechniła się po zmianie nazwy święta utworzenia alfabetu w 1928 roku.

Jak wpisać 빢?

Na standardowej koreańskiej klawiaturze Dubeolsik: Shift+Q → K → Shift+R.

Po włączeniu koreańskiego sposobu wprowadzania tekstu program łączy spółgłoskę początkową, samogłoskę i końcową w jeden blok. Inny koreański układ klawiatury może przypisywać im inne klawisze.

Litery mogą być też zapisane osobno jako 빢. Normalizacja (ujednolicanie tekstu do przetwarzania) traktuje tę sekwencję jako równoważną 빢, choć czcionki i aplikacje mogą wyświetlać ją inaczej.