Sylaba hangul 뻢

To blok sylabiczny hangulu zbudowany z koreańskich liter. Składa się z ㅃ jako spółgłoski początkowej, ㅓ jako samogłoski i ㅄ jako końcowej grupy spółgłosek. Te elementy to jamo, czyli litery tworzące sylaby hangulu. Brzmienie bloku podlega koreańskim regułom sylabicznym, a jego znaczenie leksykalne wynika z wyrazu, w którym występuje.

Hangul opracowano za panowania króla Sejonga w 1443 roku, a objaśniono w 1446 roku w Hunminjeongeum, tekście przedstawiającym system pisma. Bloki łączą spółgłoski i samogłoski, by zapisywać koreańskie sylaby; system miał odpowiadać dźwiękom koreańskiego i ułatwiać dostęp do piśmienności.

Od końca XV do XIX wieku jedna z koreańskich konwencji ortograficznych używała grup opartych na ㅅ do oznaczania spółgłosek napiętych. We współczesnej standardowej pisowni zapisuje się je podwojonymi spółgłoskami, takimi jak ㅃ.

Jak wpisać 뻢?

Wpisz kolejno spółgłoskę początkową, samogłoskę i grupę końcową. W koreańskim systemie wprowadzania tekstu wpisz ㅃ, potem ㅓ, a następnie ㅄ. Kanoniczny rozkład Unicode używa pozycyjnych jamo ᄈ + ᅥ + ᆹ; edytor obsługujący hangul może złożyć je z powrotem w 뻢, a inna metoda wprowadzania może pozostawić je osobno.

Jeśli 뻢 wyświetla się jako pusty kwadrat, aktywna czcionka może nie zawierać znaku hangulu. Zakodowany znak pozostaje ten sam; czcionka obsługująca hangul może go wyświetlić.