พยางค์ฮันกึล bbic

เป็นพยางค์ภาษาเกาหลี ส่วนความหมายของคำต้องดูจากบริบท

อักษรฮันกึลมีทั้งพยัญชนะและสระซึ่งจัดรวมกันเป็นบล็อกพยางค์ ในที่นี้ ㅃ เป็นเสียงปที่เกร็งและไม่พ่นลม ㅣ เป็นเสียงอี และ ㅊ ที่อยู่ท้ายพยางค์เป็นเสียงตสั้น ๆ โดยไม่มีสระตามหลัง

ฮันกึลสร้างขึ้นในปี 1443 เพื่อให้เขียนและเรียนภาษาเกาหลีได้ง่ายขึ้น รูปพยัญชนะสะท้อนอวัยวะที่ใช้เปล่งเสียง ไม่ได้ลอกแบบอักษรจีน หนังสือฮุนมินจองอึมที่ตีพิมพ์ในปี 1446 อธิบายหลักการออกแบบ บทบาทของฮันกึลเปลี่ยนจากการเขียนภาษาพูดควบคู่กับฮันจา (อักษรจีน) มาเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมเกาหลี ชื่อ “ฮันกึล” ปรากฏในบันทึกช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1910 และแพร่หลายหลังปี 1928