พยางค์เกาหลี 볌

볌 หมายถึงชิ้นวัสดุสำหรับอุดช่องให้แน่น เป็นผ้าหรือกระดาษที่สอดระหว่างแหวนหรือจุกที่หลวมกับฐานยึด เพื่อให้พอดีและไม่ขยับ

บันทึกแรกที่ทราบเกี่ยวกับฮันกึลมีขึ้นในปี 1443 และหนังสืออธิบายอักษรนี้ตีพิมพ์ในปี 1446 ระบบอักษรถูกออกแบบมาเพื่อเขียนภาษาเกาหลีและให้เรียนรู้ได้ง่ายขึ้น ปีเหล่านี้กล่าวถึงฮันกึลโดยรวม ไม่ใช่ 볌

ทำไม 볌 จึงมีสามส่วน?

볌 ประกอบจากอักษรฮันกึลสามตัว ตัวอักษรที่เรียกว่าจาโมจะรวมกันเป็นบล็อกพยางค์: ᄇ เป็นพยัญชนะต้นของ 볌, ᅧ เป็นสระ และ ᆷ เป็นพยัญชนะท้าย