Sylaba hangul Ddoenj

Do 2026 roku nie ustalono samodzielnego znaczenia wyrazowego znaku 뙩.

To blok sylabiczny hangul używany w koreańskim piśmie, a nie emoji. Koreańska metoda wprowadzania znaków może złożyć go kolejno z ㄸ, ㅚ i ㄵ.

Najstarszy zachowany oficjalny zapis hangul pochodzi z grudnia 1443 roku. Książkę objaśniającą to pismo ukończono i opublikowano w 1446 roku. Hangul stworzono, aby łatwiej zapisywać koreański niż za pomocą znaków chińskich; później służył tekstom religijnym, praktycznym, literackim i urzędowym. Ta historia dotyczy hangul jako systemu pisma, a nie osobno wynalezionego znaku o nazwie 뙩.

Jak wpisać 뙩?

Złóż trzy części po kolei za pomocą koreańskiej metody wprowadzania znaków.

Wybierz koreański układ klawiatury i wpisz spółgłoskę początkową ㄸ, samogłoskę ㅚ, a potem końcową grupę ㄵ. Metoda wprowadzania połączy je w jeden blok; dokładne klawisze zależą od układu i urządzenia.

Dlaczego 뙩 wygląda inaczej?

Krój pisma może zmienić układ części, ale nie sam znak.

Sylaby hangul mogą być wyświetlane jako jeden złożony blok albo jako osobne jamo, czyli litery, z których buduje się bloki sylabiczne. Krój pisma może zmieniać położenie, kształt i wielkość tych części, więc inny wygląd może wynikać z projektu fontu.

Sekwencja jamo znaku 뙩 to ᄄ + ᅬ + ᆬ: ᄄ rozpoczyna blok, ᅬ jest samogłoską, a ᆬ go zamyka. Współczesna konwencja ortograficzna hangul wywodzi się ze wspólnej propozycji z 1933 roku; ta data dotyczy standaryzacji pisma, a nie szczególnego pochodzenia tej sylaby.