พยางค์ฮันกึล Ddyulh

นี่คือบล็อกพยางค์ภาษาเกาหลีหนึ่งบล็อก ไม่ใช่ข้อความที่สมบูรณ์ในตัวเอง

การแยกพยางค์ฮันกึลคือ ᄄ + ᅲ + ᆶ ได้แก่ พยัญชนะต้น สระ และกลุ่มพยัญชนะท้าย ทั้งหมดเป็นจาโม ซึ่งเป็นตัวอักษรที่นำมารวมกันในบล็อกพยางค์ฮันกึล โครงสร้างนี้อธิบายการสะกด ไม่ใช่ความหมายในพจนานุกรม

뜛 ไม่มีความหมายตอบสนองที่เป็นที่ยอมรับเมื่ออยู่ลำพัง หากมีคนส่งมาเพียงตัวเดียว ให้ถามถึงคำหรือประโยคภาษาเกาหลีรอบข้างแทนการเดา

ทำไมจึงสร้างฮันกึลขึ้นมา?

ฮันกึลออกแบบมาเพื่อให้เขียนและเรียนภาษาเกาหลีได้ง่ายขึ้น

ระบบนี้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างในปี 1443 และมีหนังสืออธิบายตัวอักษรตีพิมพ์ในปี 1446 หนังสือเล่มนั้นอธิบายว่าจาโมต้น กลาง และท้ายรวมกันเป็นบล็อกอย่าง 뜛 ได้อย่างไร บล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบ ไม่ได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นแยกต่างหาก

ในช่วงต้นสมัยโชซอน มีการพิมพ์คัมภีร์พุทธด้วยฮันกึล ต่อมามีงานแปลขงจื๊อและงานเขียนเชิงปฏิบัติเกี่ยวกับอาหารยามขาดแคลน โรคภัย ศิลปะการต่อสู้ สถาบัน และกฎหมาย ในปี 1894 ฮันกึลกลายเป็นอักษรประจำชาติอย่างเป็นทางการ ชื่อ Hangeul แพร่หลายในช่วงต้นทศวรรษ 1910 และใช้กันแพร่หลายหลังปี 1928 อักษรจีนเคยครองการเขียนภาษาเกาหลีอย่างเป็นทางการ ส่วนฮันกึลเป็นอีกวิธีแบบตัวอักษรสำหรับเขียนภาษาเกาหลี

พิมพ์ 뜛 อย่างไร?

บนแป้นพิมพ์เกาหลีแบบสองชุด ให้กด Shift+E, B, F แล้วตามด้วย G

วิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลีจะรวมการกดปุ่มจาโมทั้งสี่ครั้งเป็นบล็อกเดียว 뜛 ที่ประกอบสำเร็จแล้วกับลำดับจาโมเชื่อม 뜛 มีความเท่าเทียมกันตามมาตรฐาน แอปและฟอนต์ที่รองรับฮันกึลสามารถจัดลำดับนี้ให้เป็นบล็อกได้ ส่วนลำดับจาโมเพื่อความเข้ากันได้ ㄸㅠㅀ แตกต่างออกไปและมักแสดงแยกกัน