พยางค์ฮันกึล 딮

เมื่ออยู่ลำพังจะไม่มีความหมายตายตัว ความหมายในภาษาเกาหลีขึ้นอยู่กับบริบท

พระเจ้าเซจงสร้างฮันกึลในปี 1443 เพื่อให้ผู้คนเขียนภาษาเกาหลีได้มากขึ้น หนังสือปี 1446 อธิบายระบบนี้ ก่อนหน้านั้น วิธีอีดู ฮยังชัล และคูกยอลดัดแปลงอักษรจีนเพื่อเขียนภาษาเกาหลี ต่อมาฮันกึลกลายเป็นอักษรที่ใช้ในชีวิตประจำวันร่วมกับฮันจา (อักษรจีน) ในเกาหลีใต้ และเป็นระบบอักษรทางการของเกาหลีในปี 1894 ก่อนเสียสถานะนี้ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นในปี 1910

การปรับรูปแบบข้อความ ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการเข้ารหัสข้อความ อาจแสดง 딮 เป็นจาโมสามส่วน (ส่วนประกอบของตัวอักษรฮันกึล): ᄃ, ᅵ และ ᇁ การจัดรูปข้อความภาษาเกาหลีสามารถแสดงส่วนเหล่านี้รวมเป็นบล็อกพยางค์เดียว