พยางค์ฮันกึล Ggweols

มันเป็นหนึ่งพยางค์ภาษาเกาหลี ไม่ใช่คำเต็มที่มีความหมายในตัวเอง

ในฮันกึล ตัวอักษรที่เรียกว่าจาโมจะประกอบกันเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมหนึ่งบล็อกต่อหนึ่งพยางค์ 꿠 มีพยัญชนะต้น ㄲ สระ ㅝ และกลุ่มพยัญชนะท้ายสองตัว ㄽ ซึ่งเรียกว่าแพชชิม “Ggweols” เป็นชื่อที่ Unicode ใช้บอกโครงสร้าง ไม่ใช่คำภาษาเกาหลีหรือคำแนะนำการออกเสียง; ความหมายของคำมาจากพยางค์รอบข้าง

กษัตริย์เซจงสร้างระบบเขียนนี้ในปี 1443 ซึ่งเดิมเรียกว่าฮุนมินจองอึม หนังสือชื่อเดียวกันอธิบายจุดประสงค์และหลักการในปี 1446 ก่อนมีฮันกึล ภาษาเกาหลีเขียนด้วยอักษรจีนและระบบที่ดัดแปลงอักษรเหล่านั้นมาใช้เขียนภาษาเกาหลี เช่น อีดู คูกยอล และฮยังชัล เอกสารทางการยังใช้อักษรจีนเป็นหลักจนฮันกึลกลายเป็นระบบเขียนประจำชาติในปี 1894

พิมพ์ 꿠 ด้วยแป้นพิมพ์เกาหลีอย่างไร?

ใช้รูปแบบป้อนข้อมูล Dubeolsik แบบสองชุด

เปิดรูปแบบดูบ็อลชิกมาตรฐาน (แบบสองชุด) แล้วกด Shift+R, N, J, F, T ปุ่มเหล่านี้ป้อน ㄲ, ㅜ, ㅓ, ㄹ, ㅅ; วิธีป้อนข้อมูลจะรวม ㅜ+ㅓ เป็น ㅝ และ ㄹ+ㅅ เป็น ㄽ จากนั้นประกอบเป็น 꿠 ตัวอักษรละตินแสดงตำแหน่งของปุ่ม ไม่ใช่การสะกดเสียงภาษาเกาหลีด้วยอักษรละติน

ทำไม 꿠 จึงอาจแสดงเป็นจาโมแยกกัน?

Unicode รองรับทั้งบล็อกเดียวและลำดับจาโมที่เทียบเท่ากัน

การปรับรูปแบบข้อความอาจแยกบล็อกที่ประกอบสำเร็จแล้วเป็น 꿠 ซึ่งเป็นตัวอักษรฮันกึลแบบเชื่อมต่อกันสามตัวที่แทนพยางค์เดียวกัน เครื่องมือข้อความอาจแสดงองค์ประกอบเหล่านี้แยกกัน แต่พยางค์ยังคงเดิม

ㄽ เป็นแบตชิมสองพยัญชนะ หรือกลุ่มพยัญชนะท้ายพยางค์; ในตำแหน่งนี้ ㄹ มีเสียงใกล้ ล และ ㅅ ใกล้ ส ท้ายคำหรือหน้าพยัญชนะ ㄽ ออกเสียงเป็น ㄹ ก่อนคำช่วยหรือคำลงท้ายภาษาเกาหลีที่ขึ้นต้นด้วยสระ ㄹ ยังคงอยู่ในพยางค์นี้ ส่วน ㅅ ย้ายไปพยางค์ถัดไปและออกเสียงเป็น ㅆ ซึ่งเป็นเสียง ส ที่เกร็งและหนักขึ้น