พยางค์ฮันกึล 긿

รูปนี้เก็บส่วนลงท้ายของคำนามเกาหลีแบบเก่าไว้ ในภาษาเกาหลีกลาง 긿 หมายถึง “ถนน” หรือ “ทางเดิน”; ในภาษาเกาหลีสมัยใหม่ตอนต้นยังใช้เปรียบถึง “วิธี” หรือ “หนทาง” ด้วย คำนี้อยู่ในกลุ่มคำนามเก่าที่ลงท้ายด้วย ㅎ: ㅎ อาจปรากฏอีกครั้งหน้าสระ ทำให้พยัญชนะถัดไปออกเสียงพ่นลม หรือหายไปหน้าอนุภาค ซึ่งเป็นส่วนไวยากรณ์สั้น ๆ ที่ต่อท้ายคำนาม

พระเจ้าเซจงทรงคิดค้นฮันกึลเพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีเป็นบล็อกพยางค์ที่เรียนรู้ได้ง่าย บันทึกการสร้างมีขึ้นในปี 1443; งานอธิบายเผยแพร่ในปี 1446 ต่อมาฮันกึลใช้ควบคู่กับฮันจา ซึ่งเป็นอักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี