พยางค์ฮันกึล 훝

훝 เป็นบล็อกพยางค์ฮันกึลที่ประกอบด้วยจาโมสามตัว

จาโมคือตัวอักษรพื้นฐานของฮันกึล: ㅎ เป็นพยัญชนะต้น ㅜ เป็นสระ และ ㅌ เป็นพยัญชนะท้าย

ฮันกึลถูกสร้างขึ้นเพื่อเขียนภาษาเกาหลีอย่างเป็นระบบ โดยแต่ละพยางค์มีพยัญชนะต้นกับสระ และอาจมีพยัญชนะท้ายด้วย หลักฐานบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุถึงปี 1443 และมีหนังสืออธิบายตามมาในปี 1446

ทำไมเสียงของ 훝 จึงเปลี่ยนเมื่ออยู่ในคำ

ㅌ ตัวท้ายคือแพชิม และเสียงที่ตามมาอาจทำให้การออกเสียงเปลี่ยนไป

เมื่ออยู่ท้ายพยางค์ ㅌ จะออกเสียงสั้นโดยปิดลิ้นไว้และไม่ปล่อยเสียง หากมีสระตามมาในคำเดียวกัน ㅌ อาจย้ายไปเป็นพยัญชนะต้นของพยางค์ถัดไป

ทำไม 훝 จึงแยกเป็นจาโม

การแสดงแยกส่วนอาจเป็นพยางค์เดียวกันในรูปแบบที่แยกองค์ประกอบแล้ว

Unicode แสดงพยางค์เกาหลีเดียวกันได้ทั้งแบบบล็อกที่ประกอบไว้แล้วและแบบลำดับจาโมที่เทียบเท่ากัน หากซอฟต์แวร์แสดง ᄒ + ᅮ + ᇀ แยกกัน การปรับรูปแบบ NFC ซึ่งเป็นวิธีมาตรฐานของ Unicode ในการประกอบข้อความที่เทียบเท่ากัน สามารถรวมกลับเป็น 훝 ได้ รูปแบบการแทนข้อมูลเปลี่ยน แต่พยางค์ยังเหมือนเดิม