พยางค์ฮันกึล 젧

เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ จะไม่มีความหมายตายตัว 젧 รวมองค์ประกอบฮันกึลสามส่วน ได้แก่ ᄌ (พยัญชนะต้น), ᅦ (สระ) และ ᆲ (กลุ่มพยัญชนะท้าย) พยางค์นี้ให้เสียง ส่วนคำเป็นตัวกำหนดความหมาย

พระเจ้าเซจงทรงออกแบบฮันกึลเพื่อเขียนเสียงพูดภาษาเกาหลีได้ตรงขึ้นและทำให้เรียนอ่านได้ง่ายขึ้น ก่อนหน้านั้น การเขียนภาษาเกาหลีอาศัยอักษรจีนซึ่งไม่เข้ากับภาษาเกาหลีอย่างสมบูรณ์ บันทึกปี 1443 กล่าวถึงตัวอักษร 28 ตัว และหนังสืออธิบาย ฮุนมินจองอึม เสร็จสมบูรณ์ในปี 1446