พยางค์ฮันกึล 멛

อ่าน 멛 เป็นส่วนหนึ่งของคำภาษาเกาหลี หากอยู่ลำพัง พยางค์นี้ไม่มีความหมายทั่วไปที่ตายตัว เสียงใกล้เคียงกับ «เม็ด» โดยหยุดเสียง ㄷ ที่ท้ายพยางค์และไม่เติมสระต่อท้าย

ฮันกึลมีชื่อเดิมว่า ฮุนมินจองอึม ซึ่งหมายถึง «เสียงที่ถูกต้องเพื่อสอนประชาชน» กษัตริย์เซจงทรงสร้างขึ้นในปี 1443 และในปี 1446 ทรงจัดพิมพ์หนังสือชื่อเดียวกันเพื่ออธิบายจุดประสงค์และรูปแบบของระบบอักษรนี้ ก่อนมีฮันกึล วิธีเขียนภาษาเกาหลีอย่าง 이두, 구결 และ 향찰 นำอักษรจีนมาปรับใช้ ฮันกึลออกแบบมาเพื่อถ่ายทอดเสียงภาษาเกาหลีโดยตรงมากขึ้น ต่อมามีการใช้ในหนังสือศาสนา หนังสือใช้งาน เอกสารราชการ และจดหมายส่วนตัว

พิมพ์ 멛 อย่างไร?

ใช้ผัง Dubeolsik แล้วกด A, P จากนั้น E ในโหมดภาษาเกาหลี

ปุ่มเหล่านี้ป้อน ㅁ, ㅔ และ ㄷ; วิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลีจะรวมเป็น 멛 และวาง ㄷ ไว้ด้านล่างในตำแหน่งตัวสะกดท้ายพยางค์

ระบบป้อนข้อมูลภาษาเกาหลีจะประกอบบล็อกระหว่างที่พิมพ์ กดเว้นวรรคหรือเครื่องหมายวรรคตอนหลัง ㄷ เพื่อจบพยางค์ก่อนเริ่มพิมพ์พยางค์ถัดไป

ทำไม 멛 จึงดูต่างกันในแต่ละแบบอักษร?

แบบอักษรเปลี่ยนรูปร่างที่แสดง ไม่ได้เปลี่ยนตัวอักษร

Unicode เข้ารหัส 멛 เป็นบล็อกที่ประกอบไว้แล้ว รูปแยกตามรูปแบบบัญญัติคือ 멛 ได้แก่ พยัญชนะต้น ᄆ สระ ᅦ และตัวสะกดท้ายพยางค์ ᆮ การแสดงผลขึ้นอยู่กับแบบอักษร ซึ่งปรับขนาดและตำแหน่งของจาโมในช่องสี่เหลี่ยม การเข้ารหัสทั้งสองแบบหมายถึงพยางค์เดียวกัน