พยางค์ฮันกึล meos

หมายถึงสไตล์หรือบรรยากาศที่น่าดึงดูด คำนามนี้ครอบคลุมรูปลักษณ์ ความประพฤติ เสื้อผ้า การแสดง และเสน่ห์เฉพาะของสถานที่ ไม่ใช่แค่ความงามทางกาย อ่าน멋เดี่ยว ๆ ว่าเป็นตัวเขียนเกาหลี ไม่ใช่ภาพสัญลักษณ์

멋ไม่ใช่คำที่ประดิษฐ์ขึ้นครั้งเดียว งานวิจัยพบการใช้ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เกี่ยวกับพันโซรีของชิน แจ-ฮโย ซึ่งเป็นธรรมเนียมเล่าเรื่องขับร้องของเกาหลี โดยหมายถึงฝีมือการแสดงและความซาบซึ้งดนตรี พอต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จึงขยายเป็นคำสุนทรียะทั่วไป ความเชื่อมกับ맛เป็นทัศนะวิชาการ ยังไม่ยุติ