พยางค์ฮันกึล โม

มันเขียนแทนพยางค์ ส่วนคำรอบข้างเป็นตัวกำหนดความหมาย

ฮันกึลซึ่งเป็นอักษรเกาหลีประกอบพยัญชนะ ㅁ กับสระ ㅗ เข้าด้วยกันเป็น 모

ฮันกึลพัฒนาขึ้นในปี 1443 และประกาศใช้ในปี 1446 เพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้สะดวกขึ้น ความหมายดั้งเดิมว่า «มุม» สืบย้อนถึงรูปคำภาษาเกาหลีกลาง 뫃 ซึ่งปรากฏในหนังสือพุทธ 월인석보 เมื่อปี 1459 ใน 김 모 씨 โมคือเสียงอ่านภาษาเกาหลีของ 某 อักษรจีนที่หมายถึง «คนใดคนหนึ่ง» จึงใช้ละชื่อจริงไว้