พยางค์ฮันกึล Myolg

ใช้แป้นพิมพ์เกาหลีแบบสองชุด: A-Y-F-R ในผัง Dubeolsik ปุ่มเหล่านี้ป้อน ㅁ, ㅛ, ㄹ และ ㄱ; วิธีป้อนข้อมูลจะรวมสองตัวท้ายเป็น ㄺ หากเปิดผังแป้นพิมพ์ภาษาอังกฤษอยู่ ปุ่มเดียวกันจะพิมพ์อักษรละติน

Unicode ยังแทนพยางค์เดียวกันด้วยจาโมสามตัวที่แยกจากกัน คือ 묡: พยัญชนะต้น ᄆ สระ ᅭ และพยัญชนะท้าย ᆰ การปรับรูปแบบ Unicode อาจรวมตัวหรือแสดงรูปที่เทียบเท่ากันเหล่านี้ เครื่องมือข้อความอาจแสดงจาโมแยกกัน แม้การจัดรูปข้อความเกาหลีจะแสดงเป็นบล็อกพยางค์เดียว

ถ้ามีคนส่ง 묡 มา หมายถึงอะไร?

ลำพังตัวมันเองไม่มีความหมายตายตัว; ให้อ่านเป็นส่วนหนึ่งของคำภาษาเกาหลี ป้ายชื่อพยางค์ Unicode “Myolg” นำชื่อมาตรฐานของจาโมมาต่อกัน ไม่ได้แปล 묡 เป็นคำ และไม่ได้อธิบายความหมายของข้อความ

ในปี 1443 พระเจ้าเซจงแห่งโชซอนทรงแนะนำอักษรชุดใหม่สำหรับเขียนภาษาเกาหลี ซึ่งเดิมเรียกว่า Hunminjeongeum หนังสือชื่อเดียวกันที่ตีพิมพ์ในปี 1446 อธิบายหลักการของอักษรชุดนี้ อักษรดังกล่าวทำให้ภาษาเกาหลีมีตัวอักษรของตนเอง โดยออกแบบให้เรียนรู้ได้ง่ายกว่าการพึ่งอักษรจีน ฮันกึลกลายเป็นระบบอักษรประจำชาติอย่างเป็นทางการของโชซอนในปี 1894; หลังญี่ปุ่นผนวกเกาหลีในปี 1910 ฮันกึลก็สูญเสียสถานะนั้น

รูปแบบสี่เหลี่ยมของบล็อกนี้มีความเชื่อมโยงทางภาพในเชิงประวัติศาสตร์กับช่องสี่เหลี่ยมที่ใช้เขียนอักษรจีน ภายในประกอบด้วยจาโมแบบอักษร ซึ่งเป็นพยัญชนะและสระของฮันกึลที่จัดเรียงเป็นพยางค์