พยางค์ฮันกึล «แญด»

เป็นบล็อกพยางค์ภาษาเกาหลี โดยคำรอบข้างให้บริบท

ฮันกึลจัดอักษรเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมที่แทนพยางค์ บล็อกนี้ประกอบด้วยพยัญชนะต้น ㄴ สระ ㅒ และพยัญชนะท้าย ㅌ เมื่อรวมกันจะเป็นหนึ่งพยางค์ ส่วนข้อความภาษาเกาหลีรอบข้างจะบอกหน้าที่ของพยางค์ในคำนั้น

ฮันกึลถูกออกแบบขึ้นเพื่อเขียนภาษาเกาหลีในสมัยโชซอน ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองเกาหลีในเวลานั้น พงศาวดารราชสำนักบันทึกการประกาศใช้ในปี 1443; หนังสืออธิบาย Hunminjeongeum Haeryebon ตีพิมพ์ในปี 1446 เพื่ออธิบายจุดประสงค์ อักษร และโครงสร้างพยางค์ ชื่อแรก Hunminjeongeum หมายถึง «เสียงที่ถูกต้องเพื่อสอนประชาชน» ชื่อในเวลาต่อมามี jeongeum («เสียงที่ถูกต้อง») และ eonmun («อักษรภาษาพูด»); หลังการปฏิรูปกาโบในปี 1894 ชื่อ gukmun («อักษรประจำชาติ») และ gukseo («อักษรประจำชาติ») กลายเป็นชื่อที่ใช้กันทั่วไป ชื่อ Hangeul ปรากฏในบันทึกช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1910 และแพร่หลายหลังเปลี่ยนชื่อเทศกาลฉลองการสร้างอักษรในปี 1928

พิมพ์ 넅 อย่างไร?

เปิดการป้อนข้อมูลภาษาเกาหลี แล้วพิมพ์ ㄴ, ㅒ และ ㅌ ตามลำดับ

โปรแกรมแก้ไขวิธีป้อนข้อมูล (IME) จะรวมอักษรฮันกึลที่พิมพ์ให้เป็นบล็อกพยางค์ เมื่อเปิดผังแป้นพิมพ์ภาษาเกาหลีแบบสองชุดมาตรฐานบนแป้นพิมพ์ QWERTY ให้พิมพ์ S + Shift+O + X; ปุ่มเหล่านี้แทน ㄴ, ㅒ และ ㅌ ตามลำดับ

วิธีป้อนข้อมูลจะรวมอักษรเหล่านี้เป็นบล็อกเดียว ดังนั้นการกดสามครั้งจึงได้ 넅

ทำไม 넅 จึงแสดงเป็นจาโมแยกกัน?

จาโมคืออักษรแต่ละตัวของฮันกึล และอาจแสดงแยกกันได้

Unicode ถือว่าบล็อกนี้กับลำดับจาโมที่เชื่อมต่อกันและเทียบเท่า 넅 เป็นข้อความเดียวกัน ระบบที่ไม่รวมลำดับอักษรตอนแสดงผลอาจแสดงทั้งสามส่วนแยกจากกัน

ความแตกต่างนี้เกิดจากวิธีเข้ารหัสหรือแสดงข้อความ ไม่ได้ทำให้กลายเป็นอีกพยางค์หนึ่ง