พยางค์ฮันกึล 퍕

มันเขียนพยางค์ภาษาเกาหลีหนึ่งพยางค์ ไม่ได้ให้ความหมายของคำทั้งคำ อักษรฮันกึลเรียกว่าจาโม โดย ㅍ เป็นพยัญชนะต้น ㅑ เป็นสระ และ ㅂ เป็นพยัญชนะท้าย

ในปี 1443 ราชสำนักของพระเจ้าเซจงสร้างฮันกึล ซึ่งเดิมเรียกว่าฮุนมินจองอึม (“เสียงที่ถูกต้องเพื่อสอนประชาชน”) เพื่อเขียนภาษาเกาหลีซึ่งแตกต่างจากภาษาจีนด้วยอักษรที่เรียนรู้ได้ง่าย คู่มือปี 1446 อธิบายรูปแบบตัวอักษรและวิธีรวมพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้ายเป็นบล็อกพยางค์

ในปี 1894 ฮันกึลเริ่มใช้เป็นทางการในเอกสารสาธารณะ ก่อนหน้านั้นเอกสารเหล่านี้ใช้ตัวอักษรจีนเป็นหลัก นักวิชาการยังถกเถียงกันว่าอักษรพัคส์ปาในยุคมองโกลมีอิทธิพลต่อการออกแบบหรือไม่ ความเชื่อมโยงนี้ยังไม่ใช่ที่มาทางตรงที่พิสูจน์แล้ว