พยางค์ฮันกึล รยับ

เป็นเสียงหนึ่งพยางค์ ไม่ใช่ความหมายของคำที่สมบูรณ์

ฮันกึลเขียนภาษาเกาหลีเป็นบล็อกพยางค์ที่ประกอบจากตัวอักษรย่อยซึ่งเรียกว่า จาโม ใน 럅 ตัว ㄹ ขึ้นต้นบล็อก ㅑ เป็นสระ และ ㅂ ปิดท้าย อ่านบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำหรือประโยคภาษาเกาหลีที่มีตัวนี้อยู่

ราชสำนักของกษัตริย์เซจงสร้างฮันกึลขึ้นในปี 1443 เพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้ง่ายขึ้น คู่มือปี 1446 ชื่อ 훈민정음 («เสียงที่ถูกต้องเพื่อสั่งสอนประชาชน») อธิบายระบบใหม่นี้ วิธีเก่าอย่างอีดู คูคยอล และฮยังชัลดัดแปลงอักษรจีนมาใช้เขียนภาษาเกาหลี

บทบาทของฮันกึลเปลี่ยนไปอย่างไร?

จากอักษรชุดใหม่ ฮันกึลกลายเป็นระบบเขียนในชีวิตประจำวันและงานทางการ

ในช่วงแรกของฮันกึล มีการพิมพ์คัมภีร์พุทธ งานเขียนขงจื๊อ และคู่มือใช้จริงเกี่ยวกับสุขภาพ อาหาร กฎหมาย และศิลปะการต่อสู้ ฮันกึลยังปรากฏในจดหมายของราชสำนักและป้ายสิ่งของทั่วไป ตลอดจนงานเขียนทางศาสนาและวิชาการ

ฮันกึลกลายเป็นระบบเขียนทางการของเกาหลีในปี 1894 ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1910 ฮันกึลสูญเสียสถานะทางการไป ต่อมาครูและนักวิจัยยังคงช่วยปกป้องและกำหนดมาตรฐานของระบบนี้

พิมพ์ 럅 อย่างไร?

เปิดการป้อนข้อความภาษาเกาหลี แล้วป้อน ㄹ, ㅑ และ ㅂ ตามลำดับ

วิธีป้อนข้อความภาษาเกาหลีจะรวมจาโมเหล่านี้เป็นบล็อกพยางค์ที่ประสมไว้แล้ว หากตัวอักษรทั้งสามยังแยกกันอยู่ อาจดูเหมือนหนึ่งพยางค์ แต่เป็นลำดับอักขระคนละแบบ