พยางค์ฮันกึล Ryec

ในการป้อนภาษาเกาหลีแบบ 2-set ให้ใส่ ㄹ, ㅖ แล้วตามด้วย ㅊ

แป้นพิมพ์ 2-set แยกปุ่มพยัญชนะกับสระออกจากกัน แล้ววิธีป้อนข้อมูลจะประกอบตัวอักษรเหล่านี้เป็นบล็อกฮันกึลหนึ่งบล็อก ป้าย Unicode “RYEC” ระบุพยัญชนะต้น ㄹ สระกลาง ㅖ และพยัญชนะท้าย ㅊ ไม่ใช่คำจำกัดความในพจนานุกรมภาษาเกาหลี

เมื่ออยู่ในคำภาษาเกาหลี บล็อกพยางค์ข้างเคียงจะช่วยให้เข้าใจความหมายของคำ หากอยู่ลำพัง 롗 แสดงวิธีเขียนหนึ่งพยางค์ แต่ไม่ได้บอกความหมายของทั้งคำ

บล็อกพยางค์ฮันกึลเกิดขึ้นได้อย่างไร?

บล็อกเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบเขียนที่นำส่วนประกอบมาใช้ซ้ำได้ ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับภาษาเกาหลีที่พูดกัน

พงศาวดารของราชสำนักบันทึกชื่ออักษรชุดใหม่ 훈민정음 ในปี 1443 หนังสืออธิบายที่ตีพิมพ์ในปี 1446 อธิบายรูปแบบที่เห็นใน 롗 ได้แก่ พยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะท้ายที่อาจมีหรือไม่มีก็ได้

เป้าหมายที่กษัตริย์เซจงทรงประกาศไว้เป็นเรื่องใช้งานจริง อักษรจีนไม่เข้ากับภาษาเกาหลีที่พูดกัน และผู้คนจำนวนมากไม่สามารถสื่อสารผ่านการเขียนได้ อักษรใหม่จึงตั้งใจให้เรียนรู้และใช้ในชีวิตประจำวันได้ง่าย

ฮันกึลกลายเป็นอักษรประจำชาติอย่างเป็นทางการในปี 1894 สูญเสียสถานะนี้ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นในปี 1910 และกลับมามีบทบาทสำคัญในวัฒนธรรมเกาหลีหลังได้รับเอกราชในปี 1945 งานศึกษาในปี 2009 เปรียบเทียบการออกแบบฮันกึลกับอักษรพากส์-ปา ซึ่งเป็นระบบเขียนของมองโกลตั้งแต่ปี 1269 และการจัดหมวดหมู่เสียงของจีน นี่คือความเชื่อมโยงระหว่างระบบเขียน ไม่ได้แสดงว่า 롗 ถูกยืมมาจากอักษรอื่นโดยตรง