อักษรละติน j ตัวพิมพ์เล็กห้อย

ใช้บอกการทำให้เสียงเป็นเสียงเพดานหรืออิทธิพลอื่นจากเสียงข้างเคียง

อักษรสัทศาสตร์อูราลิก (UPA) ใช้อักษรตัวห้อยเพื่อแสดงการออกเสียงร่วมกัน คือเสียงหนึ่งได้รับอิทธิพลจากเสียงข้างเคียงอย่างไร ใน Cⱼ ตัว j บอกว่าพยัญชนะนั้นออกเสียงโดยยกลิ้นเข้าใกล้เพดานปาก

การใช้ตัวอักษรตัวห้อยมีมาก่อนการกำหนด UPA อย่างเป็นทางการในปี 1902 ⱼ ปรากฏในพจนานุกรมปี 1958 ของ T. I. อิตโคเนน ว่าด้วยภาษาซามีสกอลต์และซามีคอลา Koltan- ja kuolanlapin sanakirja

พิมพ์ ⱼ อย่างไร?

ใช้คำสั่งป้อน Unicode ของโปรแกรมแก้ไขเพื่อป้อน U+2C7C

วิธีนี้จะใส่อักขระแยกต่างหาก การจัดรูปแบบ j ปกติให้เป็นตัวห้อยเปลี่ยนเพียงรูปลักษณ์ และอาจทำให้ความแตกต่างของอักขระหายไปในข้อความธรรมดา การค้นหา หรือพจนานุกรม

ในปี 2026 แบบอักษรที่ไม่รองรับ ⱼ อาจแสดงเป็นช่องว่างหรือสัญลักษณ์แทน ใน UPA ตำแหน่งตัวห้อยมีความหมาย จึงไม่ใช่ของตกแต่ง

ⱼ ต่างจาก ʲ อย่างไร?

ⱼ อยู่ใต้บรรทัด ส่วน ʲ ใน IPA อยู่เหนือบรรทัด

ทั้งสองอาจบอกผลด้านเสียงเพดานที่เกี่ยวข้องกัน แต่ใช้ตามธรรมเนียมต่างกัน: UPA ใช้ตัวห้อยเพื่อแสดงการออกเสียงร่วมกัน ส่วน ʲ เป็นอักษรปรับแต่งตัวยกในอักษรสัทศาสตร์สากล คู่มือของระบบสัญลักษณ์จะบอกว่าใช้แทนกันได้หรือไม่

การใช้ ⱼ ในข้อความทั่วไปสื่อถึงงานด้านสัทศาสตร์เฉพาะทาง ข้อเสนอ UPA ในปี 2002 กล่าวถึงการใช้ในฟินแลนด์ ฮังการี เอสโตเนีย เยอรมนี นอร์เวย์ สวีเดน และรัสเซีย และระบุว่าระบบนี้เป็นที่รู้จักในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่นด้วย