ตัว b พิมพ์เล็กตัวหนาทางคณิตศาสตร์

สูตรเป็นตัวกำหนดความหมาย

ในธรรมเนียมการเขียนบางแบบ b ตัวหนาอาจหมายถึงเวกเตอร์ ซึ่งเป็นวัตถุทางคณิตศาสตร์ที่มีองค์ประกอบหลายตัว

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี 1901: ตำรา Vector Analysis ของ E. B. Wilson ช่วยเผยแพร่การใช้ Clarendon ซึ่งเป็นแบบตัวอักษรหนา เพื่อแยกเวกเตอร์ออกจากอักษรสเกลาร์ทั่วไป (ค่าตัวเดียว) ในปี 1921 นักคณิตศาสตร์ Hermann Weyl ใช้ x ตัวหนาแทนเวกเตอร์ และ xᵢ แบบปกติแทนองค์ประกอบหนึ่งของเวกเตอร์