อักษรดัดแปลงไอโอตาตัวเล็ก

ในสัญกรณ์สัทศาสตร์บางระบบ ใช้แทนองค์ประกอบของเสียงสระ ᶥ เป็นอักขระแยกต่างหากที่วางไว้สูง ไม่ใช่เพียงการลดขนาดตัวอักษรหรือเครื่องหมายกำกับเสียงที่ติดกับอักษรก่อนหน้า ตามคำอธิบายของระบบ อาจใช้แทนเสียงสระที่ได้รับอิทธิพลจาก ɩ เสียงสระที่เบาหรือสั้น เสียงสระที่แทรกเข้ามา เสียงสะท้อนสั้น ๆ ของสระใกล้เคียง หรือองค์ประกอบหนึ่งของสระประสม (เสียงสระสองเสียงในหนึ่งพยางค์)

ไม่มีวิธีอ่านแบบสากล ให้ยึดตามคำอธิบายของระบบ ฟอนต์อาจแสดงอักขระยกสูงด้วยขนาดต่างกัน หรือไม่มีรูปอักขระนี้จนแสดงเป็นกรอบว่าง ซึ่งเปลี่ยนแค่การแสดงผล ไม่ได้เปลี่ยนค่าที่ตั้งใจไว้ หากไม่มีคำอธิบาย อย่าเดาเสียงจากรูปร่างเพียงอย่างเดียว

ทำไม ᶥ จึงมีวิธีอ่านหลายแบบ?

บทบาทของอักขระขึ้นอยู่กับธรรมเนียมการเขียน ไม่ใช่รูปร่างเพียงอย่างเดียว ตัวอย่างสัญกรณ์สัทศาสตร์แบบอเมริกันนิสต์ในปี 1996 ใช้ ᶥ เป็นตัวดัดแปลงสระ ข้อเสนอของยูนิโค้ดนำตัวอย่างนี้มาแสดงอีกครั้งในปี 2003 โดยนำธรรมเนียมการถอดเสียงที่มีอยู่แล้วมาใช้ในข้อความที่เข้ารหัส ตัวดัดแปลงที่ยกสูงช่วยเขียนองค์ประกอบของสระที่สั้นหรือเป็นเสียงรองได้อย่างกระชับ

การใช้กลุ่ม ɩ แตกต่างกันไปตามธรรมเนียม หลังการปรับปรุงในปี 1989 สมาคมสัทศาสตร์สากลเลือกใช้ ɪ ส่วนสัญกรณ์แบบอเมริกันนิสต์และอักษรของภาษาโคมอกซ์ คาบีเย และมัวร์ใช้ ɩ เป็นตัวอักษร