อักษรปรับเสียง s ตัวเล็กมีตะขอ

ใช้แทนเสียงเสียดแทรกสั้น ๆ ที่ออกโดยงอปลายลิ้นไปด้านหลัง ในการถอดเสียงทางสัทศาสตร์ นี่คือเสียงเสียดแทรกม้วนลิ้น: ลมผ่านช่องแคบจนเกิดเสียงเสียดแทรก ขณะที่ปลายลิ้นงอไปด้านหลัง รูปตัวยกทำให้เสียงนี้เป็นส่วนรองของพยัญชนะหลัก ใน [tᶳ] หรือ [ʈᶳ] จึงแสดงเสียงเสียดแทรกขณะปล่อยเสียงกัก เป็นการเปลี่ยนจากเสียงกักไปสู่เสียงเสียดแทรกคล้ายเสียงกักเสียดแทรก

เสียงเสียดแทรกม้วนลิ้น ʂ ปรากฏในตารางของสมาคมสัทศาสตร์สากลปี 1926 ข้อเสนอ Unicode ปี 2004 อ้างตัวอย่างรูปตัวยกนี้จากปี 1994 และระบุว่าการใช้เป็นอักษรปรับเสียงเสียดแทรกมีหลักฐานการใช้ ข้อเสนอนี้ระบุว่าธรรมเนียมดังกล่าวอาจอยู่นอกคำแนะนำอย่างเคร่งครัดของสัทอักษรสากล ขึ้นอยู่กับธรรมเนียมการถอดเสียง