อักษรปรับรูปอัลฟากลับด้านขนาดเล็ก

ใช้บอกองค์ประกอบคล้าย ɒ ที่ออกเสียงเบา ชั่วครู่ หรือเป็นเสียงรอง

ในสัทอักษรสากล (IPA) อาจใช้บอกการห่อปากคล้าย ɒ ในเสียงข้างเคียง หรือสระเสียงเบาสั้นที่แทรกระหว่างเสียงหรือเลียนเสียงสระใกล้เคียง ส่วนสัทอักษรอูราลิก (UPA) ใช้แทนเสียง ɒ ที่สั้นมากหรือผ่านไปอย่างรวดเร็ว ระบบการถอดเสียงและตำแหน่งของอักษรเป็นตัวกำหนดความหมาย

ทำไม ᶛ จึงเป็นอักขระแยกต่างหาก

อักษรนี้มีหน้าที่เฉพาะ การทำให้เล็กลงอย่างเดียวใช้แทนไม่ได้

IPA เริ่มต้นเป็นเครื่องมือสำหรับสอนการออกเสียง โดยมีอักษรชุดแรกเผยแพร่ในปี 1888 ตาราง IPA ปี 1926 เพิ่ม ɒ เพื่อแทนสระหลังเปิดที่ออกเสียงโดยห่อปาก Unicode ระบุว่า ᶛ เป็นรูปปรับแต่งตัวยกของ ɒ รูปที่ยกสูงแสดงหน้าที่ในการถอดเสียง ไม่ใช่แค่ขนาดตัวอักษรที่เล็กลง