ตัวอักษรดาในอักษรมองโกเลีย

ใช้แทนเสียงพยัญชนะ ด ในอักษรมองโกเลียแบบดั้งเดิม

อักษรอุยกูร์โบราณเริ่มใช้ตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 อักษรมองโกเลียก่อตัวขึ้นราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยดัดแปลงอักษรอุยกูร์โบราณมาเขียนภาษามองโกเลีย อักษรอุยกูร์โบราณเองก็ดัดแปลงมาจากอักษรอราเมอิกแบบซอกเดีย ซึ่งเขียนจากขวาไปซ้าย อักษรมองโกเลียกลายเป็นระบบเขียนทางการของจักรวรรดิมองโกล โดยเขียนแนวตั้งจากบนลงล่าง และเรียงคอลัมน์จากซ้ายไปขวา อักษรดัดแปลงในยุคหลังได้แก่ อักษรโทโด ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1648 สำหรับภาษามองโกเลียสำเนียงโออิรัตและคัลมืยคเพื่อลดความกำกวมในการสะกด อักษรแมนจูสำหรับภาษาแมนจูซึ่งเป็นอีกภาษา และอักษรซีเบที่ดัดแปลงจากอักษรแมนจู

อักษรมองโกเลียแบบดั้งเดิมยังคงใช้ต่อเนื่องในมองโกเลียในและพื้นที่อื่นของจีน มองโกเลียเปลี่ยนไปใช้อักษรซีริลลิกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1940 แล้วฟื้นฟูอักษรเดิมในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 งานศึกษาภาคสนามในปี 2022 พบว่าอักษรซีริลลิกยังเป็นหลักในมองโกเลีย ขณะที่มีโครงการฟื้นฟูระดับชาติ การสะกดแบบดั้งเดิมสะท้อนภาษาวรรณกรรมมองโกเลียในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ส่วนอักษรซีริลลิกถอดเสียงพูดร่วมสมัย ทั้งสองระบบจึงไม่ได้เทียบกันแบบตัวต่อตัว

ทำไมตัวอักษรดาจึงดูเหมือนตา?

ดาและตาเป็นคนละตัวอักษร แต่มีเส้นรอบรูปเหมือนกันได้

การสะกดยังคงแยกสองตัวนี้ออกจากกัน แม้แบบอักษรทั่วไปจะแสดงรูปร่างจนแยกไม่ออกก็ตาม ให้อ่านทั้งคำและตัวอักษรข้างเคียง อย่าเปลี่ยน ᠳ เป็น ᠲ เพียงเพราะรูปร่างเหมือนกัน

ตัวอักษรมองโกเลียเชื่อมต่อกันภายในคำแนวตั้ง แบบอักษรจะเลือกรูปต้นคำ กลางคำ ท้ายคำ หรือรูปเดี่ยวตามตำแหน่ง

พิมพ์ตัวอักษรดาในอักษรมองโกเลียอย่างไร?

ใส่ตัวอักษรพื้นฐานเป็นส่วนหนึ่งของคำภาษามองโกเลีย

แป้นพิมพ์หรือวิธีป้อนข้อมูลที่รองรับภาษามองโกเลียจะใส่อักขระให้ ส่วนซอฟต์แวร์จัดรูปข้อความจะเลือกรูปที่แสดง รูปตามบริบทนี้ไม่ใช่อักขระอีกตัว

หากบริบทไม่สามารถระบุรูปอักขระเฉพาะได้ ตัวเลือกความแปรผันอิสระที่จำเป็นจะตามหลังตัวอักษรพื้นฐาน ตัวเลือกนี้มองไม่เห็นและอาจจำเป็นในคำต่างประเทศบางคำ