เครื่องหมายดับเบิลแฟลต

ใช้ลดเสียงโน้ตที่เขียนลงสองครึ่งเสียง ในบรรทัดห้าเส้น เครื่องหมายจะอยู่หน้าโน้ต ในข้อความ เร𝄫หมายถึงลดเสียงเรที่เขียนไว้ลงหนึ่งเสียงเต็ม และบนเปียโนระบบเสียงเท่าเทียมจะมีเสียงเหมือนโด เครื่องหมายแปลงเสียงใช้เปลี่ยนระดับเสียงของโน้ต

เครื่องหมายนี้มีผลกับตำแหน่งนั้นบนบรรทัดจนจบห้องเพลง โน้ตที่ผูกไว้ยังคงผลต่อไปเมื่อข้ามเส้นกั้นห้อง ไม่ได้หมายถึง “เล่นโน้ตสองครั้ง”

ทำไมจึงใช้ดับเบิลแฟลตแทนโน้ตชื่ออื่น?

รูปเขียนช่วยคงตำแหน่งของโน้ตในฮาร์โมนี บนเปียโนระบบเสียงเท่าเทียม โด𝄫กับทีแฟลตอาจใช้คีย์เดียวกัน แต่ในโน้ตเพลงเขียนเป็นชื่อโน้ตคนละตัว อักษรที่เขียนช่วยบอกตำแหน่งในคอร์ดหรือบันไดเสียง และทำให้อ่านแนวทางคลี่คลายเสียงที่คาดไว้ได้ง่ายขึ้น

ผู้ประพันธ์อาจคงดับเบิลแฟลตไว้เมื่อคอร์ดหรือบันไดเสียงต้องใช้ชื่อตัวอักษรนั้น แม้รูปเขียนอื่นจะดูง่ายกว่า วิธีนี้คงลำดับชื่อตัวโน้ตและบทบาทฮาร์โมนีของแนวเสียงไว้

เครื่องหมายดับเบิลแฟลตมีที่มาอย่างไร?

เครื่องหมายนี้พัฒนาจากวิธีเก่าในการเขียนเสียง B ในยุคกลาง นักร้องใช้แบบแผนหกเสียงที่เรียกว่าเฮกซาคอร์ด ในเฮกซาคอร์ด F จะลดเสียง B ลงหนึ่งครึ่งเสียง B รูปกลมนี้เรียกว่า B molle (“B อ่อน”) หรือ B rotundum (“B กลม”) รูปกลมพัฒนามาเป็นเครื่องหมายแฟลต ส่วน B รูปเหลี่ยม หรือ B durum หรือ B quadratum มีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์กับเครื่องหมายเนเชอรัลและชาร์ป

พจนานุกรมดนตรีปี 1879 อธิบายดับเบิลแฟลตว่าเป็นเครื่องหมายย้ายเสียงหนึ่งเสียงเต็ม และบันทึกรูปแบบเก่าที่เรียกว่าแฟลตใหญ่หรือคล้ายอักษรกรีกเบตา ตำราปี 1914 อธิบายว่าเป็นแฟลตสองตัวและเชื่อมโยงความจำเป็นของมันกับระบบเสียงเท่าเทียมในยุคของบาค ในชื่อโน้ตภาษาเยอรมัน B หมายถึง B แฟลต ส่วน H หมายถึง B ธรรมชาติ แต่ชื่อเหล่านี้ไม่เปลี่ยนหน้าที่ของ 𝄫