นิ้วชี้สีขาวหันด้านข้างชี้ลง

ใช้ทำเครื่องหมายสิ่งที่ผู้อ่านควรสังเกต

เมื่ออยู่หน้าลิงก์หรือวลี จะนำสายตาไปข้างหน้า แต่เมื่ออยู่หลังคำพูดที่ยกมา จะชี้กลับไปยังคำที่เพิ่งอ่าน ตัวสัญลักษณ์เพียงอย่างเดียวไม่ได้บอกอารมณ์ของผู้ส่ง

เครื่องหมายใกล้เคียงในงานพิมพ์คือมานิคูล ซึ่งเป็นรูปมือที่วาดไว้ตามขอบหน้าหนังสือ อิซิดอร์แห่งเซบียา นักปราชญ์ อธิบายนิ้วชี้ว่าเป็นนิ้วที่ใช้ชี้สิ่งต่าง ๆ ไว้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 18 ผู้อ่านและผู้คัดลอกวาด “มือเล็ก ๆ” ไว้ตามขอบหน้าเพื่อทำเครื่องหมายข้อความ คำแก้ไข คำเพิ่มเติม หรือจุดเปลี่ยนของส่วนต่าง ๆ ต้นฉบับเดนมาร์ก AM 76 8vo จากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 แสดงให้เห็นทั้งสองกลุ่มใช้เครื่องหมายนี้ หลังการพิมพ์แพร่หลาย เครื่องหมายนี้ปรากฏเป็นตัวพิมพ์ และต่อมาก็พบในโฆษณากับป้ายต่าง ๆ ในภาษาอังกฤษยังเรียกว่า “printer’s fist” (กำปั้นของช่างพิมพ์) หรือ “mutton fist” (กำปั้นเนื้อแกะ) ด้วย 🖟 ทำท่าทางคล้ายกันเพื่อชี้นำความสนใจ

ถ้ามีคนส่ง 🖟 มาให้ หมายความว่าอะไร?

โดยมากหมายถึง “ดูนี่สิ”

ให้อ่านเป็นสัญญาณชวนให้สนใจ ไม่ใช่คำชม หรือความโกรธ เมื่ออยู่หน้าลิงก์หรือข้อความอ้างอิง จะบอกว่าควรมองตรงไหน หากอยู่เดี่ยว ๆ ในคำตอบ จะเป็นการสะกิดโดยไม่ระบุเป้าหมาย