Tangut bileşeni 031

Tangut karakterlerini tanımlamak için kullanılan yapısal bir parçadır.

Tangut yazısı, Batı Xia yönetimi altında yaklaşık 1036’da ortaya çıktı. Devletin kendine özgü kimliğini ifade etmeye ve Budist metinleri yazmaya yaradı. Yuan ve Ming dönemlerinde resmî, özel ve dinî metinlerde de kullanıldı. Biçimleri Çin yazısından görsel olarak etkilense de Tangut ayrı bir yazı sistemi olarak gelişti.

Modern Unicode’da bu kayıt, tam bir sözcük değil, yapısal bir etikettir. Bileşen envanteri sözlüklerde ve diğer yayınlarda kaydedilen biçimlerden yararlanır. Uzmanlar Tangut karakterlerini sınıflandırmak ve İdeografik Açıklama Dizileri (IDS) oluşturmak için bileşenleri kullanır. Bu kısa formüller, bir karakterin parçalarının nasıl dizildiğini gösterir. Bu parçayı anlamak için karakterin tamamına veya açıklamasına bakın.

Bu Tangut bileşenini nasıl kullanırım?

Bağımsız bir Tangut sözcüğü olarak değil, karakter yapısını açıklamak için kullanın.

Bir Tangut IDS’si, bileşenlerin nasıl bir araya geldiğini gösterebilir ve bir sözlüğün veya dijital karakter veritabanının karakteri açıklamasına yardımcı olabilir. Formül yapıyı gösterir; bu bileşen tek başına karakterin tamamının okunuşunu veya anlamını vermez.

U+1881E yazıldığında bileşenin kod noktası girilir; Tangut karakterinin tamamı veya bir IDS girilmez. Tangut dizinlerinde birden fazla bileşen sistemi de kullanılır, bu nedenle başka bir kaynak bir biçimi farklı bölebilir veya adlandırabilir.