องค์ประกอบอักษรตังกุต 407

ไม่ใช่: 𘦖 เป็นองค์ประกอบของอักษรตังกุตที่ใช้จัดดัชนีอักขระเต็มรูป

รากอักษรตังกุตเป็นเกณฑ์จัดหมวดในพจนานุกรม โดยรวบรวมอักขระเต็มรูปไว้ใต้ส่วนประกอบเดียวกันเพื่อให้ค้นหารายการได้ง่าย รากอักษรบอกตำแหน่งจัดหมวดของอักขระ ไม่ได้บอกความหมายของคำ

จักรพรรดิองค์แรกของอาณาจักรเซี่ยตะวันตกสร้างอักษรตังกุตขึ้นราว ค.ศ. 1036 เพื่อใช้ในการปกครองและบันทึกคัมภีร์พุทธ อักษรนี้ได้รับอิทธิพลด้านรูปแบบจากอักษรจีนและอักษรคีตันที่อยู่ใกล้เคียง แต่พัฒนาเป็นระบบของตนเอง หนึ่งในต้นฉบับตังกุตยุคแรกที่ยังหลงเหลือมาจากคาราโคโต แหล่งโบราณสถานยุคกลางในมองโกเลียใน และน่าจะมีอายุตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13