Tangut bileşeni 427

Tangut yazısının yapısal bir parçasıdır, sözcük değildir.

Tangut ideografik açıklama dizisinde (IDS) bileşenler bir karakterin yapısını gösterecek şekilde sıralanır. ⿰ ve ⿱ gibi işleçler yan yana ya da üst üste yerleşimi belirtir; dizi bir sözcüğü hecelemek yerine yapıyı açıklar.

Bileşen-427, bileşen envanterindeki bir katalog etiketidir. 427 sayısı telaffuz ya da çeviri belirtmez.

Tangut yazısı nasıl kullanıldı?

Devlet metinlerinde, Budist kitaplarda ve başka yazılarda kullanıldı.

Tangut yazısı, Batı Xia yönetimi altında yaklaşık 1036’da biçimlendi; devlet kurma çalışmalarında ve Budist külliyatın oluşturulmasında kullanıldı. 1072’de Guazhou’daki bir askeri yetkiliye gönderilen resmî belge, günümüze ulaşan en eski örnek olarak tanımlanır.

Günümüze ulaşan malzeme Budist yazmaları, resmî belgeler, el yazmaları ve Çin ile Tibet geleneklerinden çeviriler içerir. Tangut yazısı, Çin yazısında da görülen görsel ve kompozisyon ilkelerinden yararlanıyordu ancak ayrı bir sistemdi; Kitan etkisi olasılığı tartışmalıdır. Batı Xia’nın yıkılmasından sonra Yuan ve Ming dönemlerinde, özellikle Budist eserlerde kullanılmayı sürdürdü ve Ming döneminin sonuna doğru kullanım dışı kaldı. Bileşen gösterimi, araştırmacıların bu tarihî yazı sistemini açıklamasına yardımcı olur.