องค์ประกอบอักษรตังกุต 462

นี่คือส่วนประกอบของอักษร ไม่ใช่คำหรือการออกเสียง เลข 462 เป็นหมายเลขในบัญชีรายการ ส่วนประกอบของอักษรตังกุตช่วยทำดัชนีพจนานุกรมและวิเคราะห์ตัวอักษร ในลำดับอธิบายอักษรภาพ (IDS) ส่วนประกอบเหล่านี้ใช้สร้างสูตรที่แสดงว่าส่วนต่าง ๆ ของตัวอักษรประกอบกันอย่างไร เช่น วางข้างกันหรือซ้อนกัน หากไม่มีฟอนต์ที่รองรับอักษรตังกุต สัญลักษณ์นี้อาจแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยมหรือมีรูปแบบอื่น

อักษรตังกุตประกาศใช้ในปี 1036 ท่ามกลางความพยายามสร้างเอกราชให้ชาวตังกุต โดยมีการจัดทำพระไตรปิฎกเป็นเป้าหมายสำคัญ เอกสารตังกุตที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งระบุวันที่ได้แน่นอนมีอายุราว ค.ศ. 1069 หรือ 1070 อักษรตังกุตรับหลักการออกแบบจากอักษรจีน แต่พัฒนาขนบการเขียนที่เป็นของตนเอง เอกสารที่เขียนด้วยอักษรนี้มีทั้งงานพุทธ จีน ทิเบต ขงจื๊อ การทหาร และวรรณกรรม