อักษรทังกุต 𗇃

พจนานุกรมบันทึกทั้งการใช้เป็นคำและการใช้แทนพยางค์

ในฐานะคำภาษาทังกุต 𗇃 หมายถึง “คู” นักวิชาการสร้างเสียงอ่านขึ้นใหม่เป็น xwa: เริ่มด้วยเสียงเสียดแทรกหยาบ ๆ ที่ด้านหลังปาก แล้วตามด้วยเสียง wa ซึ่งใกล้กับ “วา” แหล่งอ้างอิงภาษาทังกุตยังบันทึกเป็นพยางค์ด้วย โดยใช้ 哈 ถอดเสียงเป็นอักษรจีน

𗇃 เป็นอักษรจีนหรืออักษรทังกุต?

เป็นอักษรทังกุต รูปแบบได้รับอิทธิพลทางสายตาจากอักษรจีน แต่เป็นระบบแยกต่างหาก

อักษรทังกุตซึ่งเรียกอีกชื่อว่าซีเซี่ย เริ่มใช้ในรัชสมัยจักรพรรดิองค์แรกแห่งเซี่ยตะวันตกราวปี 1036 ใช้เขียนเอกสารทางการและคัมภีร์พุทธ รูปแบบเฉพาะของอักษรยังสื่อถึงอัตลักษณ์ทางการเมืองของชาวทังกุตเมื่อเทียบกับจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง

หลังมองโกลพิชิตเซี่ยตะวันตกในปี 1227 อักษรนี้ยังใช้ต่อในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง แต่เลิกใช้ไปเมื่อสิ้นราชวงศ์หมิง มีการค้นพบอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และงานวิจัยในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ช่วยถอดความอักษรได้เป็นส่วนใหญ่