อักษรทังกุต 171F7

𗇷 เป็นคำภาษาทังกุตที่แปลว่า “ขาดรุ่งริ่ง”

พจนานุกรมภาษาทังกุต–จีนของหลี่ ฟานเหวิน ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2008 ให้ความหมายรายการที่ 1146 ว่า “ขาดรุ่งริ่ง”

อักษรทังกุตพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 11 สำหรับซีเซี่ย ใช้เขียนเอกสารราชการ กฎหมาย และพุทธศาสนา รูปแบบอักษรได้รับอิทธิพลจากประเพณีการเขียนของจีนและคีตัน จารึกทังกุตชิ้นสุดท้ายที่ทราบมีอายุถึงปี 1502; วันที่เหล่านี้กล่าวถึงระบบอักษร ไม่ใช่การปรากฏครั้งแรกของอักษรตัวนี้

พิมพ์ 𗇷 ได้อย่างไร?

ใช้พจนานุกรมหรือเครื่องมือป้อนข้อมูลที่รองรับภาษาทังกุต

แป้นพิมพ์ทั่วไปไม่มีปุ่มที่คุ้นเคยสำหรับอักษรตัวนี้ พจนานุกรมทังกุตและเครื่องมือเฉพาะทางค้นหาได้ด้วย LFW 1146, การค้นหาตัวอักษรตรงกัน, การป้อนรหัส Unicode แบบฐานสิบหก หรือการค้นหาตามเสียงอ่านภาษาทังกุต