พยางค์ภาษายี bbup

ป้อน U+A06F ด้วยวิธีป้อนข้อมูล Unicode

ช่องป้อนเลขฐานสิบหกของ Unicode อาจให้ป้อน A06F; ใส่คำนำหน้า U+ เฉพาะเมื่อวิธีนั้นกำหนด หากอุปกรณ์มีแป้นพิมพ์หรือวิธีป้อนข้อมูลภาษายีเหลียงซาน ให้เลือกพยางค์จากตรงนั้น “bbup” เป็นรูปถอดเสียงด้วยอักษรละติน ไม่ใช่ปุ่มลัดสากล

ꁯ ที่ส่งมาเดี่ยว ๆ หมายความว่าอะไร?

เป็นพยางค์ภาษายีเหลียงซานที่เขียนกำกับว่า “bbup”

รูปสะกด “bbup” ด้วยอักษรละตินเป็นการถอดเสียง ไม่ใช่คำแปลภาษาอังกฤษ ในระบบถอดเสียงมาตรฐานของภาษายีเหลียงซาน p ตัวท้ายใช้ระบุหมวดวรรณยุกต์ต่ำแล้วตก

ในประโยค อักขระนี้เป็นหนึ่งพยางค์ของข้อความภาษายี แม้ส่งมาเดี่ยว ๆ ก็ยังเป็นหนึ่งพยางค์ในระบบอักษร ส่วนบทสนทนารอบข้างจะช่วยให้เข้าใจว่าผู้ส่งเลือกใช้เพราะอะไร

อักษรยีมีประวัติอย่างไร?

อักษรยีพัฒนามาจากประเพณีท้องถิ่นหลายแบบ

ตำนานกำเนิดของชาวยีเรื่องหนึ่งเชื่อมโยงอากีกับการเขียน มีการอ้างว่าวัตถุบางชิ้นมาจากสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกของจีน แต่การกำหนดอายุนั้นยังไม่แน่นอน จารึกจากศตวรรษที่ 15 บนระฆังสำริดสมัยเฉิงฮว่าเป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดกลุ่มหนึ่งที่ระบุอายุได้แน่นอน ส่วนเอกสารกระดาษที่ยังเหลืออยู่มีอายุราวปี 1500

อักษรยีแบบเก่าดูเหมือนพัฒนาแยกจากอักษรจีน แม้ประเพณีนี้เกิดในภูมิภาคที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมจีน รูปแบบท้องถิ่นแตกต่างกันทั้งรูปร่างและทิศทางการเขียน; บีโม ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมของชาวยี เก็บรักษาข้อความทางศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล มาตรฐานเหลียงซานคิดขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ ระบบนี้พัฒนาไปสู่ชุดอักษรพยางค์เชิงเสียงที่เป็นระเบียบ—หนึ่งอักขระต่อหนึ่งพยางค์ที่พูด—ใช้ในโรงเรียน เอกสารใช้งาน วรรณกรรม และหนังสือพิมพ์ มาตรฐานนี้แทนภาษาพูดของเหลียงซาน ไม่ครอบคลุมภาษายีทุกแบบ