พยางค์ยี njit

ꐱ เขียนแทนหนึ่งพยางค์ของภาษายีหนัวซู: njit

พินอินยีเป็นวิธีเขียนพยางค์ภาษายีด้วยอักษรละติน ใน njit ตัว t ท้ายคำบอกวรรณยุกต์สูงระดับ ไม่ได้เพิ่มเสียงแบบภาษาไทย อักษรหนึ่งตัวแทนหนึ่งพยางค์ และพยางค์ภาษายีที่อยู่รอบข้างจะประกอบกันเป็นความหมายของคำ

ยังไม่มีข้อสรุปว่าอักษรยีมีหลักฐานเก่าแก่ที่สุดตั้งแต่เมื่อใด ตัวอย่างบนหินและสำริดบางชิ้นเชื่อมโยงกับยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อนคริสตกาล–ค.ศ. 9) ส่วนหลักฐานที่ยังหลงเหลือเก่าแก่ที่สุดในประวัติ Unicode คือระฆังสำริดที่มีอายุถึงปี 1485 ต้นฉบับกระดาษและหนังสัตว์มีอายุราวปี 1500 หลักฐานเหล่านี้ชี้ถึงธรรมเนียมที่ค่อย ๆ พัฒนาขึ้น ไม่ใช่การประดิษฐ์ขึ้นในวันใดวันหนึ่ง

ꐱ เป็นอักษรจีนหรือไม่?

ไม่ใช่ แต่อยู่ในธรรมเนียมการเขียนของชาวยี

อักษรยีใช้เขียนเรื่องศาสนา ไสยศาสตร์ การแพทย์ และประวัติครอบครัว โดยผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาที่เรียกว่า bimo มักเป็นผู้เก็บรักษาตำรา ชุมชนท้องถิ่นพัฒนาชุดอักษร รูปแบบ และทิศทางการเขียนที่แตกต่างกัน จึงไม่มีมาตรฐานการใช้ในชีวิตประจำวันร่วมกันแบบเดียว

รูปแบบมาตรฐานเหลียงซานคิดขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ พินอินยีใช้ในการสอน การออกเสียง การทำดัชนี และการป้อนข้อความด้วยคอมพิวเตอร์ ꐱ อยู่ในรูปแบบมาตรฐานนี้ แต่ผู้ที่คุ้นเคยกับธรรมเนียมการเขียนยีในท้องถิ่นอื่นอาจไม่รู้จักทันที รูปทรงของอักษรไม่ได้มาจากอักษรฮั่น