พยางค์อี๋ nuox

ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ꆇ เป็นเครื่องหมายแทนพยางค์ในอักษรอี๋ อยู่ในระบบเขียนอี๋เหลียงซานแบบมาตรฐาน ซึ่งใช้กับภาษาโนซู ภาษาสาขาหนึ่งของอี๋ ระบบ Yi Pinyin ใช้อักษรละตินเขียนพยางค์อี๋ โดยเขียนพยางค์นี้ว่า nuox; x ท้ายคำหมายถึงวรรณยุกต์สูงระดับรอง ซึ่งเป็นรูปแบบระดับเสียง เครื่องหมายนี้แทนพยางค์ที่ออกเสียงหนึ่งพยางค์ ไม่ใช่คำภาษาไทยที่มีคำแปลตายตัว ความหมายของคำต้องดูจากบริบท อักษรอี๋เป็นธรรมเนียมการเขียนที่แยกต่างหากจากอักษรฮั่น

ทำไมจึงกำหนดมาตรฐานอักษร?

เพื่อส่งเสริมการอ่านเขียนและทำให้สอนภาษาอี๋เหลียงซานได้ง่ายขึ้นแม้มีความแตกต่างในท้องถิ่น รูปมาตรฐานพัฒนาขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 โดยอิงจากรูปแบบเหลียงซานที่เก่ากว่า มาตรฐานนี้มุ่งใช้กับภาษาถิ่นเหลียงซาน ไม่ใช่ภาษาอี๋ทุกสาขา รูปแบบดั้งเดิมต่างกันทั้งจำนวนเครื่องหมาย รูปร่าง และทิศทางการเขียน ดังนั้นเครื่องหมายคล้ายกันจากธรรมเนียมอี๋อื่นจึงไม่ใช่ ꆇ โดยอัตโนมัติ

ข้อความอี๋แบบดั้งเดิมใช้ในงานศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และบันทึกลำดับวงศ์ตระกูล นักบวชบีโมซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมคัดลอกข้อความเหล่านี้ตามสายการสอนในท้องถิ่น ตัวอย่างเชิงอนุสรณ์ที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงอยู่และมีบันทึกสำหรับระบบเขียนนี้คือระฆังสำริดที่ลงวันที่ไว้ว่า 1485 หลักฐานนี้เป็นของธรรมเนียมอักษรอี๋ ไม่ได้ยืนยันว่าอักขระมาตรฐานรูปนี้โดยเฉพาะมีอยู่ในสมัยโบราณ

มาตรฐานทำให้บทบาทสาธารณะของระบบเขียนเปลี่ยนไป การใช้งานที่มีบันทึกไว้ ได้แก่ การศึกษา หนังสืออ้างอิง หนังสือพิมพ์ ป้ายสาธารณะ คำบรรยายวิดีโอ และข้อความทางศาสนาทั้งแบบดั้งเดิมและร่วมสมัย Yi Pinyin เชื่อมเครื่องหมายพยางค์เข้ากับการออกเสียง การค้นพจนานุกรม และการป้อนข้อมูลด้วยแป้นพิมพ์

พิมพ์ ꆇ อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูล Yi Pinyin แล้วเลือกตัวเลือก ตัวอักษรละตินเป็นรูปสะกดสำหรับป้อนข้อมูล ไม่ใช่อักษรอี๋สี่ตัว IME จะแปลงรูปสะกดของพยางค์เป็นตัวเลือกอักขระอี๋ ฟอนต์แยกจากวิธีป้อนข้อมูล หากผลลัพธ์แสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม แสดงว่าฟอนต์ที่ใช้อยู่ไม่รองรับอักษรอี๋