พยางค์ภาษาอี๋ Piep

อักษรนี้เขียนแทนหนึ่งพยางค์ที่ออกเสียงในมาตรฐานอี๋ของเหลียงซาน ให้อ่านเป็นส่วนหนึ่งของข้อความภาษาอี๋ หากอยู่เดี่ยว ๆ อาจระบุคำที่ต้องการไม่ได้

หนึ่งในจารึกภาษาอี๋ที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงอยู่และระบุอายุได้แน่ชัดอยู่บนระฆังจากกุ้ยโจว ซึ่งมีอายุถึงปี 1485

ก่อนการกำหนดมาตรฐาน ประเพณีการเขียนภาษาอี๋ในแต่ละท้องถิ่นปรากฏในต้นฉบับของนักบวชที่ใช้ในงานศาสนา ไสยศาสตร์ การแพทย์ และบันทึกประวัติครอบครัว มาตรฐานเหลียงซานจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 แต่ไม่ได้ครอบคลุมภาษาอี๋ทุกรูปแบบ แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ยังใช้ชื่อ Cuan และ Wei เรียกประเพณีการเขียนภาษาอี๋ยุคเก่า ประเพณีเหล่านี้มีความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์กับมาตรฐานปัจจุบัน แต่ใช้ตัวอักษรแทนกันไม่ได้

ถ้ามีคนส่ง ꀾ มา หมายความว่าอะไร?

ꀾ ตัวเดียวคือหนึ่งพยางค์ ไม่ใช่ข้อความที่สมบูรณ์ ลองขอข้อความภาษาอี๋รอบ ๆ และถามว่าเขียนด้วยภาษาอี๋รูปแบบใด หากไม่มีบริบทนี้ อาจไม่รู้ว่าอักษรนี้อยู่ในคำหรือประโยคใด

พิมพ์ ꀾ อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูลภาษาอี๋ แล้วเลือกตัวอักษรที่ตรงกัน Yi Pinyin เขียนพยางค์ภาษาอี๋ด้วยอักษรละติน: พิมพ์ “piep” แล้วเลือก ꀾ จากตัวเลือก ในธรรมเนียมของเหลียงซาน p ตัวท้ายหมายถึงเสียงวรรณยุกต์ต่ำตก