เลขพราหมีสอง

เป็นเลขสองในระบบฐานสิบแบบค่าประจำหลักของอักษรพราหมี เช่นเดียวกับการเขียนเลขฐานสิบในปัจจุบัน ตำแหน่งของตัวเลขมีผลต่อค่า

สัญลักษณ์ตัวเลขพราหมีรุ่นเก่าทำงานต่างออกไป โดยนำสัญลักษณ์แยกสำหรับหลักหน่วย หลักสิบ หลักร้อย และหลักพันมาประกอบเป็นจำนวน ค่าหลักร้อยและหลักพันบางค่าใช้การคูณ ดังนั้น 𑁨 จึงไม่ใช่รูปแบบตัวพิมพ์อีกแบบของ 𑁓 ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เลขสองพราหมีรุ่นเก่า

ตัวเลขพราหมีพัฒนาอย่างไร?

พัฒนาจากสัญลักษณ์ตัวเลขยุคแรกมาเป็นเลขฐานสิบแบบค่าประจำหลัก มีหลักฐานตัวเลขพราหมีบนจารึกและเหรียญตั้งแต่ราวกลางศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล รูปแบบแตกต่างกันไปตามพื้นที่และยุคสมัย

ชุดเลขฐานสิบรุ่นหลังปรากฏควบคู่กับระบบบวกและคูณแบบเก่าในช่วงปลายยุคพราหมี หลักฐานจารึกที่มักอ้างว่าเก่าแก่และชัดเจนที่สุดสำหรับการเขียนแบบค่าประจำหลักมีอายุราว ค.ศ. 594–595 แต่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับอายุของเอกสารนั้น

เส้นทางพัฒนาภายหลังสายหนึ่งผ่านตัวเลขคุปตะ แล้วจึงเป็นตัวเลขนาครี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประวัติที่นำไปสู่การเขียนเลขฐานสิบสมัยใหม่