Cyfra brahmi dwa

To cyfra dwa w pozycyjnym systemie dziesiętnym pisma brahmi. Tak jak we współczesnym zapisie dziesiętnym, miejsce cyfry wpływa na jej wartość.

Starsze znaki liczbowe brahmi działały inaczej: łączono osobne znaki jedności, dziesiątek, setek i tysięcy, aby tworzyć większe wartości. Niektóre setki i tysiące zapisywano przez mnożenie. Dlatego 𑁨 nie jest innym krojem pisma znaku 𑁓, starszej brahmińskiej dwójki.

Jak rozwijały się cyfry brahmi?

Od wczesnych znaków liczbowych przeszły do pozycyjnych cyfr dziesiętnych. Tradycja liczbowa brahmi jest poświadczona w inskrypcjach i na monetach z około połowy III wieku p.n.e. Formy różniły się w zależności od miejsca i okresu.

Późniejszy zestaw cyfr dziesiętnych pojawia się obok starszego systemu addytywno-multiplikatywnego w późnym okresie brahmi. Najwcześniejsze często przytaczane pewne świadectwo inskrypcyjne zapisu pozycyjnego pochodzi z około 594–595 r. n.e., choć datę tego dokumentu podawano w wątpliwość.

Jedna z późniejszych dróg rozwoju prowadzi przez cyfry Guptów, a następnie Nagari; to część historii, która doprowadziła do współczesnego zapisu dziesiętnego.