Wzór brajlowski z punktami 1-2-4-7-8

Bez kodu brajlowskiego nie ma jednego odczytu. Komórka może oznaczać literę, sylabę, skrót albo krótkie słowo.

Unicode zapisuje układ punktów, a nie jego znaczenie tekstowe. Odczyt sekwencji zależy od kodu używanego w danym języku i od sąsiednich komórek.

Dwunastopunktowy system Charles’a Barbiera, écriture nocturne („pismo nocne”), służył do przekazywania zakodowanych wiadomości w ciemności. Barbier przedstawił go Francuskiej Akademii Nauk w 1808 roku, a w 1821 roku zaprezentował w paryskiej szkole dla niewidomych uczniów. Louis Braille rozwinął ten pomysł w sześciopunktowy system mieszczący się pod opuszkiem palca; opracował go do 1824 roku.