อักษรฮั่น 橎

เป็นชื่อของต้นไม้ พจนานุกรมจีนยุคต้น 《說文解字》 วิเคราะห์ 木 ว่าเป็นส่วนที่บอกความหมายเกี่ยวกับต้นไม้ และ 番 ว่าเป็นส่วนที่ให้เสียง ในภาษาจีนกลาง ออกเสียงใกล้ «ฝ่าน» โดยใช้เสียงวรรณยุกต์ที่สามซึ่งลดต่ำแล้วไต่ขึ้น และเขียนด้วยพินอินว่า fǎn พจนานุกรมคันจิญี่ปุ่นระบุเสียงอ่านว่า ハン ใกล้เคียง «ฮัน» โดยมีเสียงลมเบา ๆ ที่ต้นพยางค์ บันทึกทางประวัติศาสตร์พบ 橎 ในเอกสารจากแคว้นฉู่ซึ่งเป็นรัฐจีนโบราณ และในรูปแบบอักษรจีนเก่า ได้แก่ เสี่ยวจ้วน ลี่ซู และไคซู พจนานุกรมยุคหลังอธิบายให้แคบลงว่าเป็นไม้เนื้อแข็งที่กล่าวกันว่าออกผลโดยไม่ออกดอก