Omsluitend schermcombinatieteken

Het zet een schermachtig kader om één voorafgaand teken.

Een gezamenlijk voorstel van de Verenigde Staten en Unicode beschreef in 1997 een kader met een verhouding van 4:3 dat op een scherm moest lijken, en stelde het voor als toetsenbordnotatie. De notulen van de Unicode-werkgroep namen het in 1998 aan als nieuw teken. Een voorstel voor de toetsenbordsymbolennorm ISO/IEC 9995-7 gebruikte het in 2010 later in benoemde reeksen voor scrollen en hulp.

Waarom zweeft het kader los of verdwijnt het?

Het heeft één basisteken nodig; het lettertype bepaalt het kader.

Zet het direct achter een letter of symbool. Een omhullend combinatieteken kan zich niet over meerdere gewone tekens uitstrekken en kadert dus geen heel woord in. Omdat het teken zelf geen breedte inneemt, hangt de positie af van het basisteken en het lettertype.

In 2025 was volledige ondersteuning voor omhullende tekens nog niet algemeen beschikbaar. Het ene lettertype of tekstsysteem plaatst het kader om het basisteken; het andere kan het teken los laten staan, weglaten of een vervangend vakje tonen. Dat zijn weergaveverschillen, geen tweede betekenis.