เครื่องหมายรวมจุดสี่จุดด้านบน

จุดสี่จุดแสดงอนุพันธ์อันดับสี่ของปริมาณที่อยู่ข้างใต้

ในสัญกรณ์จุดของนิวตัน ฟลักชันหมายถึงอัตราการเปลี่ยนแปลงของปริมาณที่กำลังเปลี่ยนแปลง จุดจะอยู่เหนือปริมาณนั้น และจำนวนจุดบอกลำดับของอนุพันธ์

ต้นฉบับของนิวตันที่ลงวันที่ May 20, 1665 ใช้จุดเหนืออักษรเพื่อแทนฟลักชัน จอห์น วอลลิสเผยแพร่กฎของฟลักชันอันดับสองถึงสี่ในปี 1693; คำอธิบายของนิวตันในปี 1704 ก็แยกลำดับด้วยจำนวนจุดเช่นกัน

ทำไม ⃜ จึงดูเหมือนแยกออกมา?

นี่คือเครื่องหมายประกอบ จึงต้องมีอักขระฐานอยู่ก่อน

ลำดับคืออักขระฐาน ตามด้วย ⃜; ต้องดูอักขระทั้งชุดจึงจะรู้ว่าเครื่องหมายนี้กำกับปริมาณใด เอนทิตี ⃜ แทรกเฉพาะเครื่องหมาย หากไม่มีอักขระฐาน เครื่องหมายอาจไปเกาะกับข้อความก่อนหน้าหรือแสดงเดี่ยว ๆ

แบบอักษรและระบบจัดวางเป็นตัวกำหนดความสูงและตำแหน่งกึ่งกลาง วงกลมเส้นประในตารางอักขระเป็นเพียงตัวแทนตำแหน่งของอักขระฐานที่หายไป

ใช้จุดสี่จุดเมื่อเข้าใจกติกาแล้วเท่านั้น

จุดเหนือแบบนิวตันเหมาะกับอนุพันธ์เทียบกับเวลาในฟิสิกส์และพลศาสตร์ ในแคลคูลัสทั่วไปมักใช้สัญกรณ์ไลบ์นิซหรือเครื่องหมายไพรม์เมื่อต้องระบุตัวแปรหรือลำดับอนุพันธ์ให้ชัด จุดสี่จุดอาจทำให้สูตรดูแน่นเกินไป

หากผู้อ่านอาจไม่คุ้นกับกติกานี้ ให้เขียนนิพจน์อนุพันธ์มาตรฐาน เช่น d⁴x/dt⁴ (หาอนุพันธ์ของ x เทียบกับเวลาสี่ครั้ง)