เครื่องหมายเกรฟแบบประกอบ

พิมพ์อักษรก่อน แล้วตามด้วย U+0300 เครื่องหมายประกอบจะถูกเก็บไว้หลังอักขระที่มันปรับแต่ง: à คืออักษร a ตามด้วยเครื่องหมายนี้ ส่วน à ที่ประกอบสำเร็จแล้วอาจดูเหมือนกัน แต่เก็บเป็นอักขระเดียว

เครื่องหมายเกรฟหมายถึงอะไรในภาษาต่าง ๆ?

ภาษาเป็นตัวกำหนดว่าเครื่องหมายนี้ใช้บอกอะไร ในภาษากรีกโบราณ varia (“เครื่องหมายเสียงต่ำ”) ใช้บอกระดับเสียงต่ำหรือเสียงตก เครื่องหมายเน้นเสียงแสดงทำนองของคำพูด โดยแอกิวต์แสดงเสียงสูงขึ้น ส่วนเซอร์คัมเฟล็กซ์แสดงเสียงสูงขึ้นแล้วต่ำลง มีหลักฐานการเขียนเครื่องหมายเน้นเสียงกรีกตั้งแต่ยุคของอริสโตเติล ระบบสามเครื่องหมายที่รู้จักกันดีมักกำหนดช่วงเวลาไว้ราว 200 ปีก่อนคริสตกาลที่อะเล็กซานเดรีย

ธรรมเนียมการเรียบเรียงภาษากรีกอาจใช้เกรฟเมื่อตัวแอกิวต์ท้ายคำอยู่หน้าคำถัดไป แต่เอกสารปาปิรุสที่หลงเหลือแสดงว่าการใช้นี้ไม่เป็นแบบเดียวกัน พินอินซึ่งเป็นระบบเขียนภาษาจีนกลางใช้เครื่องหมายนี้แทนเสียงวรรณยุกต์ที่สี่ซึ่งเป็นเสียงตก ภาษาเวียดนามก็ใช้ U+0300 ร่วมกับเครื่องหมายอื่นเหนือสระเพื่อเขียนวรรณยุกต์ คำว่า “เกรฟ” บอกลักษณะของเครื่องหมาย ไม่ใช่กฎการออกเสียงสากล

ทำไมเครื่องหมายจึงดูลอยหรือหายไป?

เครื่องหมายนี้ไม่มีความกว้างของตัวเองและเกาะกับอักษรฐาน โดยปกติจะไม่กินพื้นที่แยกต่างหาก ฟอนต์จะจัดตำแหน่งโดยอิงจากอักษรก่อนหน้า ดังนั้นลำดับอักขระเดียวกันอาจแสดงผลต่างกันได้

ถ้าอยู่ต้นข้อความก็ไม่มีอักษรก่อนหน้าให้เกาะ เครื่องหมายจึงอาจปรากฏแยกออกมา ตารางอ้างอิงอาจแสดงเครื่องหมายประกอบเดี่ยว ๆ ไว้เหนือวงกลมประเพื่อให้เห็นตำแหน่ง วงกลมเป็นเพียงตัวช่วย ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของอักขระ หากมีหลายเครื่องหมายปรับแต่งอักษรเดียวกัน เครื่องหมายเหล่านั้นจะตามหลังอักษรนั้น การปรับรูปแบบ Unicode อาจเปลี่ยนลำดับหรือรวมบางลำดับเข้าด้วยกัน