Mała łacińska litera U o pełnej szerokości

To mała litera u w szerszej formie tekstowej. Szerokość zmienia odstępy, a nie wymowę. Ta forma należy do rodziny ukształtowanej przez kodowanie tekstów wschodnioazjatyckich: JIS X 0201 zawierał wąskie znaki łacińskie, a w 1978 roku JIS X 0208 ponownie uwzględnił alfabet łaciński w szerszym japońskim zestawie znaków. Kroje pisma zaczęły odróżniać te formy jako hankaku (półszerokie) i zenkaku (pełnoszerokie), choć standardy nie określały dosłownej szerokości znaków. Prototypy japońskich edytorów tekstu pojawiają się w 1977 roku, w praktycznym kontekście tekstów o mieszanej szerokości. ｕ jest formą zgodnościową zwykłego u, zachowaną po to, by tekst można było wymieniać między systemami.

Dlaczego ｕ zmienia się w u?

Normalizacja zgodnościowa może usunąć różnicę szerokości. Unicode przyporządkowuje ｕ zwykłemu u jako jego szeroką formę zgodnościową. NFKC i NFKD stosują to odwzorowanie, więc znormalizowany tekst nie zawiera już pierwotnego znaku pełnoszerokiego. NFC zachowuje to rozróżnienie. Widoczna szerokość to osobna kwestia; zależy też od kroju pisma i układu.

Co ｕ sygnalizuje w internecie?

Ciąg znaków pełnoszerokich może nawiązywać do estetyki vaporwave. W 2026 roku generatory tekstu oferowały takie ciągi jako styl dla postów i opisów profilu. Pojedyncze ｕ wśród zwykłych liter łacińskich częściej wskazuje na przypadkową zmianę trybu wprowadzania niż na szczególne znaczenie.