พยางค์ฮันกึล 붳

เป็นหนึ่งพยางค์ภาษาเกาหลี โดยคำรอบข้างช่วยบอกหน้าที่ของมัน

ฮันกึลเขียนพยางค์ภาษาเกาหลีเป็นบล็อกกะทัดรัด 붳 รวมพยัญชนะต้น ㅂ สระ ㅝ และพยัญชนะท้าย ㅊ เข้าด้วยกัน ป้ายชื่อ Unicode ที่เขียนด้วยอักษรโรมัน “bweoc” บรรยายลำดับนี้ ไม่ใช่คำจำกัดความภาษาเกาหลี

บันทึกจากปี 1443 ระบุว่าพระเจ้าเซจงทรงสร้างอักษร 28 ตัว หนังสือฮุนมินจองอึมซึ่งอธิบายหลักการและการใช้ปรากฏในปี 1446 ก่อนฮันกึล วิธีเขียนภาษาเกาหลีแบบอีดู ฮยังชัล และคูคยอลประยุกต์อักษรจีนเพื่อเขียนภาษาเกาหลี ทั้งสามเป็นประเพณีที่เกี่ยวข้องกัน แต่ไม่ใช่ต้นกำเนิดของรูป 붳 “ออนมุน” เป็นชื่อเรียกอักษรภาษาพื้นถิ่นเมื่อเทียบกับภาษาจีนคลาสสิก หลังการปฏิรูปปี 1894 “คุกมุน” แสดงบทบาทของอักษรประจำชาติ และ “ฮันกึล” กลายเป็นชื่อที่ใช้กันทั่วไปในปี 1928 ปี 1996 คือปีที่ Unicode เข้ารหัสบล็อกนี้ ไม่ใช่ปีที่ฮันกึลเกิดขึ้น

พิมพ์ 붳 อย่างไร?

เปลี่ยนเป็นการป้อนข้อมูลภาษาเกาหลี แล้วพิมพ์ตัวอักษรตามลำดับ

ตัวอักษรฮันกึลเรียกว่าจาโม วิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลีจะรวมตัวอักษรเหล่านี้ขณะพิมพ์: ป้อน ㅂ, ㅜ, ㅓ แล้วตามด้วย ㅊ; ระบบจะรวม ㅜ กับ ㅓ เป็น ㅝ ก่อนประกอบเป็น 붳 หากเครื่องมือรับสระประสมโดยตรง ให้ป้อน ㅂ, ㅝ แล้วตามด้วย ㅊ

ฟอนต์เป็นผู้วาดบล็อกฮันกึล ตำแหน่งเส้นจึงเปลี่ยนได้โดยที่อักขระยังเป็นตัวเดิม หากเห็นเป็นสี่เหลี่ยมหรือช่องว่าง แสดงว่าฟอนต์ปัจจุบันไม่มีรูป 붳