พยางค์ฮันกึล Bweols

บล็อกนี้แสดงโครงสร้างการเขียน ไม่ใช่ความหมายของคำ ฮันกึลคืออักษรเกาหลี ตัวอักษรที่เรียกว่าจาโมจะประกอบกันเป็นบล็อกพยางค์รูปสี่เหลี่ยม เช่น 붨

붨 ประกอบด้วยพยัญชนะต้น ㅂ สระ ㅝ และกลุ่มพยัญชนะท้าย ㄽ พยัญชนะสองตัวใน ㄽ ใช้ตำแหน่งด้านล่างร่วมกันหนึ่งตำแหน่ง และรวมกันเป็นส่วนท้ายของบล็อกพยางค์เดียว ชื่อ “Bweols” อธิบายโครงสร้างจาโมนี้ ไม่ใช่ความหมายในพจนานุกรม

ฮันกึลพัฒนาขึ้นในปี 1443 ในรัชสมัยพระเจ้าเซจง โดยนักปราชญ์ในราชสำนัก เพื่อให้คนทั่วไปเขียนภาษาเกาหลีได้ง่ายขึ้น เพราะการรู้หนังสืออักษรจีนเป็นเรื่องยาก ระบบอักษรนี้มีชื่อในประวัติศาสตร์ เช่น Hunminjeongeum (훈민정음), jeongeum (정음), eonmun (언문), banjeol (반절), gukmun (국문) และ gukseo (국서) ชื่อ Hangeul ใช้แพร่หลายขึ้นหลังจากเปลี่ยนชื่อวันหยุดในปี 1928 ประวัตินี้เป็นเรื่องของฮันกึลทั้งระบบ ส่วน 붨 เป็นผลจากระบบการประกอบตัวอักษร

พิมพ์ 붨 ได้อย่างไร?

IME ภาษาเกาหลีประกอบบล็อกนี้จากจาโมได้

ป้อน ㅂ, ㅜ, ㅓ, ㄹ, ㅅ ตามลำดับ โปรแกรมแก้ไขวิธีป้อนข้อมูลภาษาเกาหลี (IME) จะรวม ㅜ+ㅓ เป็น ㅝ และรวม ㄹ+ㅅ ที่ท้ายเป็น ㄽ

ซอฟต์แวร์อาจเก็บพยางค์เป็นจาโมแยกกันหรือเป็นบล็อกที่ประกอบไว้แล้ว การปรับรูปแบบ Unicode แบบ NFC จะรวมลำดับจาโมต้น สระ และท้ายแบบสมัยใหม่ให้เป็นบล็อกเดียว ส่วน NFD จะแยกองค์ประกอบออกจากกันโดยตั้งใจ

ทำไม 붨 จึงดูต่างกันในแต่ละแบบอักษร?

แบบอักษรเปลี่ยนสัดส่วน ไม่ได้เปลี่ยนเอกลักษณ์ของอักขระ

แบบอักษรฮันกึลจัดขนาดและระยะห่างของส่วนต่าง ๆ ภายในบล็อกพยางค์สี่เหลี่ยมไม่เหมือนกัน กลุ่มพยัญชนะท้ายอาจดูอัดแน่นหากแบบอักษรเว้นพื้นที่ด้านล่างไว้น้อย แต่อักขระยังเป็นตัวเดิม

หากเห็นกรอบสี่เหลี่ยมว่างแทนอักขระ แสดงว่าแบบอักษรนั้นไม่รองรับบล็อกฮันกึลนี้ ให้ใช้แบบอักษรที่รองรับพยางค์ฮันกึล